Something about Nepal
บันทึกไว้ในสมุดสักพักละ
- เนปาลสวยและ เอ็กโซติกเหมือนที่คิดไว้ เพิ่งค้นพบว่าการท่องเที่ยวนี่มันช่างสนุกและตื่นเต้น มิน่า
โทโม่ถึงเที่ยวได้เป็นปีๆ
- Trekking ก็ดีสองสามชั่วโมงแรกช่างน่ารื่นรมณ์ อุ๊ย ดูนั่นสิ ดอกไม้ ลำธาร ชาวเขา ต้นไม้ ผีเสื้อ
ชี้ชวนกันดูโน่นนี่ หยุดถ่ายรูปตลอด ห้าชั่วโมงผ่านไป อย่ามาคุยกะกุ กุเหนื่อย
- ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะ มวลอากาศที่บางเบา อากาศหนาว การเดินวันละ 7 -8 ชั่วโมง ไม่ขึ้นเขาก็ลง
เขา หรือ all of the above ที่ทำให้ระบบต่างๆในร่างกายปรวนแปร น้ำมูกไหล เจ็บคอ ไม่ท้องอืดก็
ท้องเสีย ปวดขา เล็บเท้าหลุด
- สตรอเบอรี่ กับ แอ๊ปเปิ้ลที่นี่อร่อยกว่าที่เมืองไทย คงเป็นเพราะอากาศ พืชจากเมืองหนาวก็ควรจะ
ปลุกที่ๆมีอากาศเย็นมั้ง
- ยอดเขาที่สูงที่สุดของไทย คือ ดอยอินทนนท์ 2,599 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดของสโลวาเกีย
คือ High Tatras 2,500 เมตร เนปาลมียอดเขาที่สูงที่สุดในโลกคือ Everest 8,844.43 เมตร
เนปาลมียอดเขาสูงมากมาย ขนาด พูนฮิลล์ มีความสูง ตั้ง 3,100 เมตรยังถูกเรียกว่า ฮิลล์ หรือว่า
เนินเขาเลย
- ชาที่เนปาลใช้นมต้มมาชง อร่อยกลมกล่อมมาก ถูกด้วย
- แต่ข้าวแพงกว่าที่ไทย ประมาณเท่านึงได้
- เมืองปักตาปูร์สวยและมีเสน่ห์มากกกกกก สมกับค่าตั๋วแสนแพง
- เราจะสามารถมองเห็นภูเขา Everest (อยู่ไกลลิปๆ ขนาดเท่าหัวไม้ขีด)ได้ที่ นากากอต
- กัดฟันไปกินอาหารไทย ชื่อร้านครัวไทย รสชาติแย่มาก มะละกอเหี่ยว ไก่เหนียว สั่งส้มตำกะไก่
สะเต๊ะหมดไป 700 รูปี (ประมาณ สามร้อยกว่าบาท) เสียดายตังค์ ไม่น่าเลยตรู
